> EERDERE EXPOSITIES EN EVENEMENTEN

> Germinal, fiction ou réalité ?

germinal

30 APRIL | DECEMBER 31ST

Op 5 oktober 1902 volgde een immense menigte de begrafenisstoet die het lichaam van Émile Zola naar het kerkhof van Montmartre in Parijs bracht. Mijnwerkers uit Denain, die in groep zijn gekomen, brengen hem hulde en roepen: “Germinal! Germinal!”. Deze hommage lijkt erop te wijzen dat ze de roman van Zola persoonlijk opnemen, dat ze zich kunnen vinden in de mijnwereld zoals hij die heeft beschreven.

De romanschrijver, de voortrekker van de naturalistische beweging, had een missie: de realiteit zo dicht mogelijk benaderen. Als journalist gaat Zola op zoek naar documentatie, bestudeert hij naslagwerken, zowel economische, zoals het werk van Yves Guyot, als technische, zoals het werk van Amédée Burat of Louis Simonin. Hij raadpleegt ook medische werken over de ziektes van mijnwerkers en publicaties over het socialisme. Hij gaat hier zelfs voor ter plaatse. De staking van de mijnwerkers van de Compagnie d’Anzin op 18 februari 1884 biedt hem de gedroomde kans een sociale beweging in het echt te observeren.

Voor zijn talrijke lezers werd Germinal al snel een exacte weergave van de werkomstandigheden en het leven in de mijnwerkersgemeenschap. Niettemin is Émile Zola allereerst een getalenteerd romanschrijver, die een gepassioneerd relaas neerpent, dat soms onbewust afwijkt van de strenge regels van de documentaires. Wat in Germinal precies realiteit of fictie is, blijft zelfs vandaag nog een delicate vraag. Zelfs de archieven van het Historisch Mijncentrum proberen hier nog altijd duidelijkheid over te scheppen.